Leczenie kleszczowego zapalenia mózgu

Rehabilitacja
Badanie obejmujące ludzi, u których wystąpiły uszkodzenia spowodowane kleszczowym zapaleniem mózgu dostarczyło następujących informacji:

- Jeśli zakażenie kleszczowym zapaleniem mózgu uszkadza także obwodowy układ nerwowy, uszkodzenie ma bardzo często charakter trwały. - Badania neurofizjologiczne dowodzą, że układ nerwowy jest subklinicznie uszkodzony w znacznym stopniu. - Cofanie się uszkodzeń powstałych na skutek kleszczowego zakażenia mózgu może trwać do trzech lat. - Zabiegi rehabilitacyjne po przebyciu kleszczowego zapalenia mózgu należy wdrażać tak szybko, jak tylko możliwe. Poprawa jest możliwa w pierwszych latach, później należy kontynuować leczenie podtrzymujące. W przypadku porażenia należy regularnie prowadzić terapię fizykalną/terapię zajęciową.

Leczenie
Po przebyciu kleszczowego zapalenia mózgu decydujące znaczenie ma dalsza sprawna opieka. W przedłużającym się kalectwie należy jak najwcześniej rozpocząć rehabilitację szpitalną z kilkoma sesjami terapeutycznymi na dzień. Terapia fizykalna może poprawić siłę i zdolność poruszania się pacjenta. Terapia zajęciowa pomaga pacjentom na nowo nauczyć się wykonywania czynności dnia codziennego: ubierania się, higieny osobistej itp. Podczas terapii logopedycznej ćwiczy się język i mowę. Pacjentów, których sprawność umysłowa uległa pogorszeniu leczą neuropsycholodzy. Po intensywnym leczeniu szpitalnym należy kontynuować terapię utrzymującego się inwalidztwa w mniej ścisłych odstępach czasu. W dłuższych okresach czasu konieczne jest ponowne intensywne leczenie szpitalne mające na celu utrzymanie zdobytych umiejętności lub dalszą poprawę.
Informacja, prawidłowa terapia oraz rozmowy w grupach znacznie przyczyniają się do zwalczenia choroby przez pacjentów.

Hospitalizacja – pobyty w szpitalu – koszty
Hospitalizacja pacjentów z kleszczowym zapaleniem mózgu może trwać od tygodnia do 40 dni. W rzadkich przypadkach donoszono o jeszcze dłuższych pobytach w szpitalu (1, 2 lub 4 lata).

Tym, czego nie można wyrazić w liczbach, jest cierpienie dotkniętych chorobą pacjentów i ich rodzin. Z powodu ciężkości choroby może wystąpić całkowity rozpad związków społecznych pacjenta.